Pak gewoon een boek van de Kameleon

op woensdag 25 december 2019
De lucht boven Zuid-Berghuizen kleurt grijs. Weer geen witte kerst. Geen wandeling tweede kerstdag over Boerskotten in de sneeuw. Dan maar een mooi boek uit de Kameleonserie en een lekker glaasje steenkoude Apfelcorn uit het vriesvak. Behaaglijk in de luie stoel met de leeslamp aan.

Hoe ik daar nou zo op kom in de aanloop naar kerstavond 2019? Wel, ik had eens een hoofdredacteur op de krant, die in een column de volgende bruikbare passage opschreef (vrij vertaald): ‘Als ik me rot voel of niet lekker in mijn vel zit, pak ik een jeugdboek van de Kameleon met een goed glas cognac en binnen de kortste keren voel ik me weer kiplekker.’ In mijn huis staan 4.000 antiquarische jeugdboeken netjes opgesteld in boekenkasten, waaronder een hele grote in de kamer. In de boekenkamer boven staan de 63 delen van de Kameleon, glimmend en glanzend. Daarnaast nog 28 delen, die zijn verschenen met een stofomslag. Want uiteraard moet een goede verzamelaar die ook hebben. Net zoals de omnibussen over de Kameleon, de filmedities en het boek Helden zonder zee van NRC-journalist Paul Steenhuis, waarin deze de succesvolle Kameleonboeken en de drijfveren van schrijver Hotze de Roos tot in detail ontleed.
Net als mijn hoofdredacteur van toen grijp ik ook naar de Kameleon, als de geest even moet worden verzet. Ik lust alleen geen cognac, dus het wordt Apfelcorn. Voortkomend uit het allereerste glaasje dat ik in 1978 met een heel mooi meisje uit Lattrop dronk in een tot cafeetje omgetoverde tramwagon diep in Berlijn. Maar dat terzijde… Het is nog maar een paar dagen geleden dat ik deel 5 uit de Kameleonserie uit de kast haalde: De Kameleon op volle toeren, eerste druk uit 1956. Een hoog en dun glas Apfelcorn erbij, steenkoud uit de koelkast in de schuur. Er was een reden voor.
Ik had namelijk zojuist op internet de beelden bekeken van de raadsvergadering maandag 16 december in het stadhuis. Het CDA diende een motie in over de wijkontwikkelingsvisie Zuid-Berghuizen en in dat kader ging fractieleider Edgar Visscher van de lokale binnenstadspartij voor vrijheid en democratie (VVD) in op de voor die wijkvisie gekozen slogan: Zuid-Berghuizen, een heus dorp binnen de stad. Liberaal Visscher noemde de visie een ‘mooi boekje’, maar met de gekozen slogan had hij naar eigen zeggen wel enige moeite. Hoezo een dorp binnen de stad? Hij vond Zuid-Berghuizen gewoon een wijk van Oldenzaal.
Laten wij het daar in Zud-Berghuizen nou helemaal mee eens zijn. Echter, wie de woorden van Edgar Visscher interpreteerde zoals hij ze uitsprak, zou kunnen denken dat wij ons in Zuid-Berghuizen het liefst afscheiden van de stad, waarvoor we beide tunnels wel zouden willen dichtspijkeren. Maar nee, Edgar, zo is het niet. Wij voelen ons geen dorp op zich, wij voelen ons volop verbonden met Oldenzaal, waar we sinds 1955 toe behoren. Het nietige en verpauperde Oldenzaal stelde in die tijd niets meer voor en herstelde zich na de annexatie met de snelle woningbouw in Zuid-Berghuizen en de bouw van inmiddels vele honderden bedrijven op het Oldenzaalse industrieterrein. Ook behorend tot Zuid-Berghuizen. Als eerste wijk van Oldenzaal gaf Zuid-Berghuizen de stad weer een impuls, met woningbouw, twee winkelcentra, een kerk, horeca, sportaccommodatie, een mavo, vier basisscholen en drie kleuterscholen. Als Edgar Visscher onze wijkvisie grondig gelezen zou hebben, zou hij kunnen weten dat de door velen ondersteunde slogan vooral betrekking heeft op het karakter van onze wijk. Een wijk waarin we samenwerken, omzien naar elkaar zoals in een dorp, waar we trots zijn op wat we hebben, waar we initiatieven nemen en waar we elkaar kennen. Het is dus vooral een inhoudelijke slogan. Edgar, je zult het vast niet erg vinden dat ik dit even zo stel. We waarderen het in elk geval dat jullie als VVD-fractie in de persoon van Noes Nevels een contactpersoon op het dossier Zuid-Berghuizen hebben gezet. En Edgar, als jij vanuit de binnenstad op je hippe bakfiets door Zuid-Berghuizen naar je werk fietst, hoef je nergens bang voor te zijn. Je bent net als iedereen bij ons van harte welkom. Misschien doe je net zoals zoveel binnenstadsgenoten je boodschappen wel in ons winkelcentrum. Gratis parkeren en topwinkels! Hopelijk zitten we binnenkort samen aan tafel om constructief te spreken over onze mooie plannen.
Het Kameleonboek heb ik die avond nog gelezen tot pagina 58. Morgenvroeg, op Eerste Kerstdag, pak ik het er nog weer eens bij. Een ding is zeker: de lichte ergernis over de liberale kort door de bocht interpretatie van onze slogan was binnen de kortste keren weg.

Proost! En voor Edgar en iedereen een hele fijne en warme kerst en een gezond en voorspoedig 2020.

Tekst: Felix Nijland

Deel op Facebook

Nieuws automatisch ontvangen?

Volg onze Facebook pagina.