Dominee Tieneke kan toveren

op vrijdag 28 juni 2019
Dominee Tieneke van Lindenhuizen kwam vanuit het Friese Gaastmeer naar Oldenzaal om de protestantse Hofkerkgemeente op nieuwe ideeën te brengen, waardoor gezinnen en jongeren mogelijk geïnteresseerd raken. Ze doet het goed, vinden velen, maar af en toe moet ze nog wel eens horen dat de dominee weer een konijn uit de hoge hoed heeft getoverd.

Dominee Tieneke van Lindenhuizen op het bankje bij Stakenboer in de wijk waar ze woont, Zuid-Berghuizen. ‘Een mooie wijk, je fietst hier zo de natuur in.’

Die geluiden komen dan vooral van de nog altijd wat traditioneler ingestelde gemeenteleden. De dominee, die aan de Buizerdstraat in onze wijk Zuid-Berghuizen woont, moet het er mee doen. En in het algemeen redt ze zich er goed mee. Maar dat ze het vaak anders aanpakt dan menig voorganger, weet ze zelf maar al te goed. Deze woensdag arriveert ze iets na het middaguur op  de fiets bij boerderij Stakenboer. Ze komt net uit de kroeg. Pardon? Nou ja, ze heeft spreekuur gehouden aan een tafeltje achterin café De Dominee aan de Markt. Onder het motto: Andere koffie bij De Dominee. Is dat creatief of niet? Iedereen mag tussen 11.00 en 12.00 uur komen praten, met een idee, om hulp of advies vragen, kortom, wat zich maar voordoet. Storm loopt het nog niet, maar het is wel een vondst die de moeite van het proberen waard is. Diaconie in het café. En: ‘Je hoeft niet in God te geloven om in gesprek te gaan met de dominee of als je mij over je nood wilt vertellen.’

Ze wil er maar mee zeggen dat ze toegankelijk is. Een dominee die naar Oldenzaal kwam om, zoals ze dat zelf zegt, te helpen. Met het bewandelen van het noodzakelijke pad der vernieuwing, want soms vraagt ze zich oprecht af of er over tien jaar nog een protestantse gemeente met bestaansrecht in de stad zal zijn. Ze is er van overtuigd dat er iets moet veranderen om de mensen blijvend te laten komen. ‘Wie ons kerkbezoek observeert, zal zien dat de meeste kerkbezoekers behoorlijk op leeftijd zijn.’ Wel draait ze daarom ook een project voor ouderen. Een open deur, ontmoeting, gezelligheid, een keer een bingo en sowieso een luisterend oor.

Ze werd bevestigd als de nieuwe dominee van de Hofkerk in september 2017. De Hofkerk kent geen pastorie, dus er werd voor haar een huisje gehuurd in Berghuizen. Dat bevalt haar goed, hoewel… ‘Ik woon bij de school en als je al die kinderen hoort, is het lastig een goede preek in elkaar te draaien. Als de kinderen naar huis zijn, komt ’s avonds de hangjeugd en is het nog niet rustig.’ Ze vindt kinderen leuk hoor, haast ze zich te zeggen, maar misschien, zo denkt ze hardop, kan ze ergens in de stad wel een rustig voormalig klaslokaal vinden als werkplek. In een gebouw dat geen school meer is. ‘Dat zou ik fantastisch vinden.’

Ze komt van oorsprong uit Musselkanaal in Oost-Groningen. Wel een gezellige jeugd met scrabbelen en sjoelen, maar niet echt met diepgang in de gesprekken thuis en in de gevoelsbenadering. Op een knalgele fiets ging ze naar de HBS in Ter Apel om vervolgens te kiezen voor de pedagogisch academie in Emmen. Tien jaar werkte ze in het onderwijs, mooie jaren aan een piepklein schooltje. Ze was aanvankelijk helemaal niet van plan dominee te worden. ‘Ik was niks, ik had niks met het geloof.’ In gesprekken met een vrouwelijke ouderling kreeg ze echter de gelegenheid haar ‘heidense’ vragen te stellen. Die gesprekken brachten een ander licht. Ze raakte meer en meer geïnteresseerd in de schone diepte van Bijbelverhalen en het geloof. Na een studie theologie in Kampen werd ze in 2007 op 52-jarige leeftijd predikant. Deze keuze – ‘en ook wel wat ander dingen hoor’ – kostte haar haar huwelijk, omdat haar man zich er niet in kon vinden.

In Gaastmeer waren maar 300 inwoners. Oldenzaal is wel een ruime slag groter. Hier wil ze vooral een missionaire dominee zijn, die de mensen opzoekt, met veel aandacht voor diaconie en met de deuren ver open. Een kerk die middenin de stad en de samenleving staat en daarin participeert. Hoewel soms lastig, constateert ze dat dingen binnen haar gemeente positief aan het kantelen zijn. Of zij het hele proces van verandering mee zal maken? ‘Ik ben een voorbijganger, die hier komt helpen. Ik verdwijn ook weer, dat weet ik zeker. Diep in mijn hart verlang ik terug naar de wijdheid en het water in Friesland.’

 

Tekst en foto: Felix Nijland

Deel op Facebook

Nieuws automatisch ontvangen?

Volg onze Facebook pagina.